Kliknij tutaj --> 🪸 serce jezusa dobroci i miłości pełne

Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości skarbnico, … Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne, … Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna głębino, … Serce Jezusa, wszelkiej chwały najgodniejsze, … Serce Jezusa, królu i zjednoczenie serc wszystkich, … Serce Jezusa, w którym są wszystkie skarby mądrości i umiejętności, … Przemieniaj, proszę, moje serce, abym potrafiła wybaczać, abym każde spotkanie, znajomość, relację zaczynała i opierała na Tobie. Pomóż mi tak zasłuchać się w Twoje Słowo, by MIŁOŚĆ, która z Niego wypływa, kształtowała moją miłość względem Boga i ludzi. Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne, zmiłuj się nad nami! Ty sam bądź moją świętością - prosiła Pana Jezusa św. Teresa z Lisieux. Dobrze wiedziała, że jest ona darem Boga. O tęsknocie za świętością pisał w Wyznaniach św. Augustyn, wspominając jednego ze swoich przyjaciół, który podczas lektury książki o życiu św. Antoniego pustelnika odkrył w sobie ogromną tęsknotę za świętością: czytał i wewnętrznie się Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości, Serce Jezusa, siedlisko sprawiedliwości i miłości, Serce Jezusa, pełne miłości i dobroci, Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna głębino, Serce Jezusa, wszelkiej chwały najgodniej­ sze, Serce Jezusa, Królu i celu serc wszystkich, Serce Jezusa, w którem są wszystkie skarby mądrości i Bądź uwielbione "Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne": miłości do człowieka, miłości do stworzenia, miłości do całego świata", którego "jedynym pragnieniem jest objawiać duszom Twoją Miłość, Twoje Miłosierdzie i Twoje Przebaczenie" (PJ do Sługi Bożej Józefy Menéndez). Site De Rencontre Gratuit Serieux Pour Senior. Rozpoczęcie nowenny – środa przed uroczystością Bożego Ciała. Dzień pierwszyŹródło życia i świętości „Jeśli jest ktoś spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije”. Wszyscy pragniemy przybliżyć się do tego Źródła wody żywej. Wszyscy pragniemy pić z Boskiego Serca, które jest źródłem życia i świętości. W Nim został nam dany Duch Święty i stale jest dawany wszystkim, którzy z czcią i miłością przybywają do Chrystusa, do Jego Serca. Nie ma innego miejsca w stworzonym wszechświecie, z którego bierze początek świętość w życiu człowieka, poza tym Sercem, które tak bardzo umiłowało. Świadectwem tego są święci wszystkich czasów. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Matko nasza i Królowo, Ty zawsze byłaś dla nas drogą do Serca Twego Syna. To Serce, włócznią przebite na krzyżu, stało się źródłem życia i świętości dla wszystkich. Przybliżaj do Boskiego Serca osoby, rodziny, środowiska, bo Serce to – „posłuszne aż do śmierci” – jest przebłaganiem za grzechy nasze. Niechaj, o Matko, za Twoim pośrednictwem, Serce naszego Zbawcy nie przestaje być „Królem serc wszystkich i celem ich” – szczególnie Królem i celem Jego służebnic. W. Serce Jezusa, źródło życia i świętości. W. Zmiłuj się nad nami. Dzień drugiŚwiątynia Boga Niezgłębiona jest tajemnica Serca Jezusa, które jest „świątynią Boga” oraz „przybytkiem Najwyższego”. Jest to równocześnie prawdziwy „przybytek Boga z ludźmi”, bo Serce Jezusa ogarnia w swej wewnętrznej świątyni wszystkich ludzi. Wszyscy tam mieszkają, ogarnięci odwieczną miłością. Do wszystkich można skierować – w Sercu Jezusa – słowa Proroka: „Miłością odwieczną umiłowałem cię i dlatego przyciągnąłem cię”. Niech to przyciąganie odwiecznej miłości, która jest w Boskim Sercu Jezusa, dzisiaj udzieli się zwłaszcza nam. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Panie, nasz Boże, ukształtuj nas na wzór Serca Twojego Syna i rozpal Jego miłością, abyśmy upodobnieni do Niego stali się na wieki uczestnikami odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, przybytku Najwyższego. W. Zmiłuj się nad nami. Dzień trzeciGorejące ognisko miłości Serce Jezusa ogarnięte jest żywym płomieniem miłości, która nigdy nie wygasa. Jest to miłość do Ojca Przedwiecznego oraz miłość do ludzi. Serce Jezusa – gorejące ognisko miłości. Ognisko płonąc, równocześnie rozświeca mroki nocy i rozgrzewa ciała zziębniętych ludzi. Pragniemy dziś prosić, ażeby na horyzoncie każdej z nas nigdy nie przestało płonąć Serce Jezusa – gorejące ognisko miłości. Aby objawiło nam Miłość, która nigdy nie gaśnie. Aby oświecało mroki doczesnej nocy i rozgrzewało serca. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Duchu Święty Boże, dziękujemy Ci, że Serce Pana naszego uczyniłeś gorejącym ogniskiem miłości ku Ojcu i ku nam wszystkim. Rozpal nasze serca tym ogniem miłości, który Jezus rzucił na ziemię z gorącym pragnieniem, aby zapłonął. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, gorejące ognisko Zmiłuj się nad nami. Dzień czwartySprawiedliwości i miłości skarbnica Sprawiedliwość przychodzi do nas przez miłość. Chrystus umiłował nas i samego siebie wydał za nas. I tym właśnie oddaniem, przez miłość potężniejszą od śmierci, nas usprawiedliwił! Każde serce ludzkie wezwane jest do tego, aby tętniło rytmem sprawiedliwości i miłości. Według tego mierzy się prawdziwą godność człowieka. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Wszechmogący Boże, oddajemy cześć Sercu umiłowanego Syna Twojego i wysławiamy wielkie dary Jego miłości; spraw, abyśmy z tego źródła Bożej dobroci otrzymali obfite łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, sprawiedliwości i miłości Zmiłuj się nad nami. Dzień piątySerce pełne miłości i dobroci Żywe Serce zmartwychwstałego i uwielbionego Odkupiciela jest pełne miłości i dobroci – nieskończenie i przeobficie pełne! Takie było to Serce już za dni życia ziemskiego. Pełnia miłości wyraża się poprzez dobroć; dobroć tego Serca promieniuje i rozlewa się na wszystkich, a zwłaszcza na cierpiących i ubogich, na wszystkich według ich najprawdziwszych potrzeb i oczekiwań. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Boże, nasz Ojcze, spraw, abyśmy ożywieni miłością Najświętszego Serca Twego Syna, umieli ją świadczyć poprzez dobroć okazywaną naszym potrzebującym braciom i siostrom. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, dobroci i miłości Zmiłuj się nad nami. Dzień szóstyBezdenna głębina cnót Serce stanowi o głębi człowieka. Bosko-ludzka głębia Jezusa jest głębią cnót – cnót wszelakich. Jako prawdziwy człowiek Jezus wypowiedział wewnętrzną mowę swojego Serca poprzez cnoty. Ta głębia oznacza szczególny stopień doskonałości każdej z cnót oraz szczególną jej moc. Doskonałość ta oraz moc każdej cnoty płyną z miłości. Im bardziej wszelkie cnoty są zakorzenione w miłości, tym większa jest ich głębia. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Boże Ojcze, spraw, niech Chrystus zamieszka przez wiarę w naszych sercach, abyśmy w miłości zakorzenieni i ugruntowani, zdołali ogarnąć duchem i poznać miłość Chrystusa, przewyższającą wszelką wiedzę, i zostali napełnieni całą Pełnią Boga (por. Ef 3, 17-19). Przez Chrystusa, Pana Serce Jezusa, cnót wszelkich bezdenna Zmiłuj się nad nami. Dzień siódmySerce, w którym sobie Ojciec bardzo upodobał To upodobanie oznacza też miłość. Odwieczne upodobanie Ojca idzie za Synem, który stał się człowiekiem, kiedy podjął mesjańskie posłannictwo wśród świata. Kiedy mówił, że pokarmem Jego jest pełnić wolę Ojca. Kiedy wolę tę ostatecznie wypełnił, stając się posłuszny aż do śmierci krzyżowej. I dlatego też na tym Sercu, na Sercu Jezusa skupiło się upodobanie Ojca. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Boże Ojcze, Jezus Chrystus, nasz Odkupiciel, tak umiłował Twoją wolę, że nazwał ją swoim pokarmem; prosimy, upodobnij serca nasze do Jego Serca, byśmy się tak rozmiłowały w Twojej woli, by także na nas mogło spocząć Twoje upodobanie. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec bardzo Zmiłuj się nad nami. Dzień ósmyPrzebłaganie za grzechy Serce Zbawiciela ożywia cały Kościół i przyciąga ludzi, którzy otwarli swoje serca na niezgłębione bogactwa tego jedynego Serca, które było starte za nasze grzechy. Czciciele Serca Bożego stają się ludźmi wrażliwego sumienia. A kiedy dane im jest trwale obcować z Sercem naszego Pana i Mistrza, rozbudza się w nich także potrzeba wynagradzania za grzechy świata, za obojętność tylu serc, za swoje własne zaniedbania. O, jakże bardzo potrzebny jest w Kościele ten zastęp serc czuwających, dzięki którym miłość Serca Bożego nie pozostanie osamotniona i nieodwzajemniona. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Boże, Ty w Sercu Twojego Syna, zranionym naszymi grzechami, dajesz nam niewyczerpane skarby miłości; spraw, abyśmy składając Mu hołd naszego oddania, wypełniały również obowiązek godnego zadośćuczynienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Serce Jezusa, przebłaganie za grzechy Zmiłuj się nad nami. Dzień dziewiątySerce ciche i pokorne „Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca”. To chyba jeden, jedyny raz tak własnymi słowami odwołał się Pan Jezus do swego Serca. I uwydatnił te dwa rysy: cichość i pokorę. Jakby chciał powiedzieć, że tą tylko drogą chce zdobywać człowieka, że przez cichość i pokorę chce być Królem serc. Cała tajemnica Jego królowania wyraziła się w tych słowach. Cichość i pokora osłaniają niejako całe to „bogactwo” Serca Zbawiciela, o którym pisał św. Paweł do Efezjan. Ale też owe właśnie cichość i pokora najpełniej je odsłaniają. Najbardziej pozwalają nam poznać je i przyjąć. Czynią przedmiotem podziwu; podziwu dla bogactw Chrystusowego Serca. Chwila refleksji. P. Módlmy się. Panie Jezu Chryste, do Twego Najświętszego Serca zwracamy się z pokorą i ufnością, z czcią i nadzieją, z głębokim pragnieniem oddawania Ci czci i głoszenia Twojej chwały. Królu miłości, Książę pokoju, bądź Panem naszych serc. Przezwyciężaj wszelkie potęgi zła i dopuść nas do udziału w zwycięstwie Twego Najświętszego Serca. Niechaj wszystkie nasze słowa i czyny głoszą chwałę Twoją i chwałę Ojca, i Ducha Świętego, Boga Jedynego, wiecznie żywego, Pana naszego na wieki wieków. W. Serce Jezusa, Królu i zjednoczenie serc Zmiłuj się nad nami. MATERIAŁY PRAKTYCZNE S. Anna Kury Sł. NSJ "SERCE JEZUSA DOBROCI I MIŁOŚCI PEŁNE..." dla szkoły średniej Cele: ukazać początki kultu Serca Bożego, bogactwo duchowe litanii do Najświętszego Serca Jezusowego; zachęcić do kształtowania swego serca na wzór Serca Bożego. Pomoce: Pismo św., tekst "Listu Boga do ucznia", kartki do zapisywania, teksty biblijne do pracy w sześciu grupach, obraz Serca Bożego. I. SYTUACJA EGZYSTENCJALNA Na środku tablicy piszemy słowo: "serce", prosimy uczniów, by dopisali na tablicy swoje skojarzenia z tym słowem. Prawdopodobnie pojawią się takie skojarzenia, jak miłość, przyjaźń, dobroć, ofiarność, ból... Wykorzystując skojarzenia uczniów, podprowadzamy do tematu zasadniczego. Tłumaczymy, że dopisane słowa kojarzą nam się zwykle z sercem człowieka. Życie pokazuje nam, że często to samo serce, o którym myślimy tak wzniośle zawodzi nas w najważniejszych momentach. Dziś powiemy o Sercu, które w swych odniesieniach do człowieka jest niezawodne, kocha bezgranicznie, jest umocnieniem dla zmęczonych życiem, wyzwaniem dla ludzi o wrażliwym i otwartym sercu. Jest ideałem, przedmiotem marzeń skrywanych często w głębi serca z obawy przed światem, by nie okazać się zbyt wrażliwym. Umieszczamy na tablicy lub w innym widocznym dla wszystkich miejscu obraz lub zdjęcie Serca Bożego z podpisem: "Oto Serce, które umiłowało ludzi..." II. TO MÓWI PAN (J 19,33-35) Ten tekst ma ogromne znaczenie dla rozwoju kultu Serca Bożego w Kościele. Zostało otwarte Serce Boga. W jakim celu? Zobaczymy za chwilę, gdy poznamy biblijne obrazy Serca Bożego oraz odkryjemy zawarte w nich przesłanie. Praca w 6 grupach. Rozdajemy uczniom teksty biblijne, prosząc, by w oparciu o nie określili cechy charakteryzujące Serce Boga. grupa 1 - Mt 11,25-29 grupa 2 - Ps 103,8-12 grupa 3 - J 19,33-35 grupa 4 - Iz 49,14-16 grupa 5 - J 13,1; J 15,13-15 grupa 6 - Ga 4,6-7 Metodą słoneczka wypisujemy na tablicy cechy Serca Bożego. Poznaliśmy Serce Boga, a jakie jest nasze serce? Czy mogę powiedzieć, że ja posiadam chociaż jedną z tych cech? W jaki sposób troszczysz się o to, co w życiu najpiękniejsze, tzn. o swoje serce? (Ważne, by te pytania padały w trakcie katechezy, stając się dla uczniów mobilizacją do troski o serce). Następnie katecheta wyjaśnia początki kultu Serca Bożego i objawienia z nim związane. W tradycji Kościoła za początek kultu Serca Bożego uważa się moment przebicia Bożego Serca na krzyżu. Pierwszymi, którzy uczcili to Serce byli apostołowie oraz setnik przebijający bok Chrystusa. Ojcowie Kościoła i wierni w późniejszych wiekach, przede wszystkim kontemplowali miłość Chrystusa, miłość, która zaprowadziła Go na krzyż. Wiek XVII wniósł nowe ożywienie kultu Serca Bożego, poprzez objawienia dane przez Boga Małgorzacie Marii Alacoque we Francji, w Paray-le-Monial. Św. Maria Małgorzata otrzymała od Boga wiele obietnic dla czcicieli Bożego Serca, związane z pierwszymi piątkami miesiąca i przyjęciem w ten dzień Komunii św. Tym wszystkim, którzy w ciągu dziewięciu pierwszych piątków miesiąca przyjmą Komunię św. jako wynagrodzenie za swoje grzechy i grzechy innych ludzi Jezus obiecał, "dam Ci umiejętność nawracania najbardziej zatwardziałych serc", "połączę rozdzielone rodziny, aby tworzyły jedno serce", "tych, którzy będą czcić moje Serce obdarzę swoim błogosławieństwem", "obdarzę skarbami mego Serca i łaskami tych, którzy poświęcili się memu Sercu", "dla tych, którzy będą mi oddani będę ucieczką za życia, a zwłaszcza w godzinie śmierci". Zostały również ogłoszone encykliki ukazujące bogactwo duchowe kultu Serca Bożego. Miesiąc czerwiec, w którym obchodzimy główną uroczystość Serca Bożego przepełniony jest modlitwą Kościoła; śpiewamy Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa i rozważamy, jak wielkie skarby kryją się w Bożym Sercu. O Sercu Jezusa mówili święci, uczeni, pisarze. Św. Augustyn w komentarzu do 19 rozdziału Ewangelii wg św. Jana pisał, że żołnierz "otworzył Jego bok, abyśmy pojęli, że w ten sposób otwierał nam bramę życia, skąd wypłynęły sakramenty, bez których nie ma dostępu do prawdziwego życia". Bł. Józef Sebastian Pelczar, niegdyś rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, zakładając Zgromadzenie Sióstr Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego podkreślał z naciskiem: "Służyć Najświętszemu Sercu Boga - oto zadanie naszego życia, zadanie najważniejsze, wobec którego wszystko inne jest niczym". Uczył również: "Ufaj miłosierdziu Bożemu, którego stolicą jest Najświętsze Serce Jezusa". Ojciec Święty Jan Paweł II także przypominał o wielkości Bożego Serca: "Człowiek potrzebuje Serca Chrystusa, aby poznawać Boga i samego siebie; potrzebuje go, aby budować cywilizację miłości". III. MOJA ODPOWIEDŹ Uczniowie otrzymują "list" od Bożego Serca. Ich zadaniem jest zapoznać się z tym listem i odpowiedzieć na niego w pięciu zdaniach. (W tym czasie można włączyć spokojną muzykę). "Miłością wieczną umiłowałem Cię. Pokropię Cię czystą wodą, abyś stał się czystym. I dam Ci serce nowe i ducha nowego tchnę do Twojego wnętrza, odbiorę Ci serce kamienne, a dam Ci serce z ciała, będziesz moim ludem, a Ja będę Twoim Bogiem. Ale czemu złe myśli nurtują Twoje serce? Jak nieskore jest Twoje serce do wierzenia (...). Z serca człowieka pochodzą złe myśli, nierząd, bałwochwalstwo (...). Gdzie skarb Twój, tam będzie i serce Twoje. A Ja miłością wieczną umiłowałem Cię. Gdzież więc serce Twoje?" IV. MODLITWA Można odmówić akt ofiarowania się Sercu Bożemu, lepiej jednak, gdy któryś z uczniów odczyta w formie modlitwy swoją odpowiedź na list. V. NOTATKA DO ZESZYTU Zapis na bieżąco z tablicy, szczególnie należy zwrócić uwagę na przerysowanie powstałego w trakcie katechezy słoneczka. W zależności od czasu, uczniowie mogą zapisać do zeszytu: Miłość to czyni, że się niewinny za winnego wini (C. K. Norwid); Serce ma swoje racje, które rozum nie zawsze pojmuje (Błażej Pascal). VI. ZADANIE Wybierz się na nabożeństwo czerwcowe, prosząc Boga, by dał Ci łaskę przemiany swego serca na wzór Serca Bożego. S. Anna Kury Sł. NSJ - katechetka w szkole średniej w Lublinie. opr. ab/ab Miesiąc, który mała Aniela zaproponowała jako czas szczególnej czci Serca Jezusowego, nie był przypadkowy. Wiele lat wcześniej miały, bowiem miejsce ważne objawienia, które są źródłem kultu Serca Jezusowego. Szesnastego czerwca 1675 roku, kiedy siostra wizytka św. Małgorzata Maria Alacoque modliła się w kaplicy klasztoru w Paray-le-Monial (Francja), już po raz trzeci objawił się jej Pan Jezus. Powiedział wtedy do niej: „Żądam, żeby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto na uczczenie mojego Serca i na wynagrodzenie mi przez Komunię świętą i inne praktyki pobożne za zniewagi, jakich doznaję, gdy w czasie oktawy jestem wystawiony na ołtarzach. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób Sercu memu oddadzą cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia.” Św. Małgorzata Maria Alacoque oraz wskazany bezpośrednio przez Pana Jezusa ojciec jezuita Klaudiusz de la Colombiere (spowiednik sióstr wizytek) czynili odtąd wszystko, aby prośbę Pana Jezusa wypełnić. Nabożeństwo czerwcowe jest zatem tą pobożną praktyką, przez którą wyrażamy nasze dziękczynienie za wielką miłość, którą nas Pan Jezus obdarza. Przez nabożeństwo to pragniemy również wynagrodzić Panu Jezusowi te wszystkie krzywdy, których doznaje On ze strony ludzi odrzucajacych Jego miłość, którzy profanują Najświętszy Sakrament. Warto, abyście również wiedzieli, że bezpośrednio z tym objawieniem związana jest obietnica Pana Jezusa dana tym, którzy praktykują pierwsze piątki miesiąca. Pan Jezus obiecuje, że wszystkim, którzy przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca przystąpią do Stołu Pańskiego, użyczy On łaski ostatecznej wytrwałości w dobrym i szczęśliwej śmierci. My,jako społeczność szkolna, również modlimy się codziennie na słówku słowami Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa. ks. Jerzy Sermak SJRozważanie na pierwszy piątek czerwca 2021 roku. Wpatrując się w Boże Serce, uświadamiamy sobie, kim Jezus jest dla nas: Oto Serce, które tak bardzo ukochało ludzi, że niczego nie szczędziło aż do wyczerpania i wykończenia się, by im dać dowody swej miłości (św. Małgorzata Maria Alacoque, Pamiętnik duchowy). Jezus przez św. Małgorzatę zaprasza, abyśmy troski i bóle naszych ludzkich serc złożyli w Jego Boskim Sercu. Przychodzimy do Niego po prawdziwą miłość, jakiej świat dać nie może, ale także by od Niego uczyć się prawdziwej miłości, jakiej świat potrzebuje. W dzisiejszym świecie to najpiękniejsze słowo - miłość jest najbardziej sprofanowanym i nadużywanym. Miłością ludzie nazywają heroizm matki czy misjonarza, ale też grzeszną przygodę. * Prawdziwa miłość jest ukrzyżowana - żąda ofiary, trudu, wyrzeczenia, samozaparcia. Kto chce ze swego życia wyeliminować krzyż, ten nie wie, czym jest prawdziwa miłość. Nie ma większej miłości, jak oddać życie za przyjaciół swoich. Krzyż jest najważniejszym sprawdzianem miłości. Tak właśnie ukochał nas Jezus i takiej miłości od nas oczekuje. * Prawdziwa miłość jest bezinteresowna, czyli wolna od wszelkich przejawów egoizmu. Tak nas ukochał Jezus, gdyśmy jeszcze byli grzesznikami i nie zasługiwaliśmy na Jego miłość. Jezus kocha nie za coś, ale pomimo wszystko. * Prawdziwa miłość ogarnia wszystkich, nawet wrogów. Miłość, im bardziej jest powszechna, tym bardziej jest Boża (św. Ignacy). Nigdy nie jest zapatrzona tylko w siebie, w to, co się opłaca i daje osobistą korzyść. Potrafi patrzeć poza siebie i ponad siebie, na ludzi i na Boga. Największym zagrożeniem miłości jest obojętność. Jest ona świadomym dystansowaniem się od ludzi i od ich potrzeb, a tym samym jest godzeniem się na zło, które niszczy bliźnich. * Prawdziwa miłość jest darem i zadaniem, jest rzeczywistością, którą tworzymy. Jest dialogiem, czyli wymianą darów. Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa jest znakiem wdzięczności Jezusowi za Jego Serce i Jego miłość. Jest wyrazem tęsknoty każdego ludzkiego serca, spragnionego prawdziwej miłości. Jest wyznaniem, że prawdziwą miłość można budować tylko we współpracy z Bogiem, w świadomości, że kto trwa w Bogu, trwa w miłości. Miłość rodzi miłość. Niech więc Boża Miłość, objawiająca się nam w Bożym Sercu, rozpala nasze serca do głębszej miłości Boga i bliźniego, Kościoła i Ojczyzny, przyjaciół i wrogów. ks. Stanisław Groń SJOn wywyższony na krzyżu w swojej nieskończonej miłości ofiarował za nas samego siebie. Z Jego przebitego boku wypłynęła krew i woda, i tam wzięły początek sakramenty Kościoła, aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia. (Prefacja o Najświętszym Sercu Jezusa). Miłość i hojność dla drugich Wejdź z uspokojonym duchem w medytację. Przypomnij sobie, jak często żyłeś Bożą miłością; jak jej doświadczałeś, innym razem, jak szybko o niej zapomniałeś, a może nawet nie chciałeś w nią szczerze uwierzyć. Postaraj się przywołać w pamięci sytuacje życiowe, w których dane ci było doświadczyć Bożej Miłości. Może doświadczyłeś jej poprzez różnych ludzi i w różnych sytuacjach życia, a może stało się to poprzez twoich najbliższych, których bardzo kochasz. Przywołaj w pamięci ludzi, którzy mówili ci o Bożym Sercu; twoich rodziców lub katechetów. Uczyli cię o Mistrzu, który daje serce nowe, a zabiera nieczułe, kamienne serce. Pomyśl - jak przyjmowałeś to, co ci mówili? Jak cieszyłeś się ich bliskością? Podziękuj za tych ludzi pragnących ukazać ci to, co najcenniejsze tj. miłość do ludzi rozlaną w Jezusowym Sercu. Medytuj, jak wówczas żyłeś silną wiarą, jak pokonywałeś różnego rodzaju przeszkody, jak byłeś w tym mężny, jak Bóg ci pomagał, jak cię prowadził i dawał ci liczne okazje do chwalenia Go wśród twoich bliskich, przyjaciół, znajomych, a wszystko po to, byś był jego kochającym dzieckiem i mówił im o Nim. Rozważ także, jak innym razem krył się w tobie może jakiś niedowiarek, jak ciężko było ci kochać - szczególnie wówczas, gdy ktoś zranił twą miłość i nie chciał przyjąć tego, co ty mu ofiarowałeś. Szkarłatna tajemnica miłości Opatrzność Boża wciąż prowadzi do Serca Jezusa wielu ludzi, także i ciebie dziś przyprowadziła. A może jest to kolejny już znak Jego bliskości? Podziękuj za doświadczenie tego spotkania. Sprawia je sam Chrystus, który pokazuje ci swoje przebite Serce i zaprasza do medytowania tego bardzo ekspresywnego symboli Miłości Boga względem wszystkich ludzi. To Serce zachęca do życia wartościami przemienionego, nowego serca! Uroczystość Serca Jezusowego zaprasza, byś zgłębił i doświadczył, że Bóg ciebie wciąż kocha i czeka na ciebie, chce twego trudu i pragnie, abyś rodził dobre owoce. Zastanów się, jaka jest dynamika miłości? Jest to wzajemne obdarowywanie! Znakiem jej jest otwarte Serce Boga - Człowieka. Medytuj, jak z pomocą Jego Serca i dzięki własnemu wysiłkowi zmieniasz swoje życie i wpływasz na serca innych, aby uległy przemianie. To twój obowiązek. Pomyśl, czy twoje serce nie jest letnie, a może szybko się rozpala i znów szybko ziębnie? Bóg zachowuje swe miłosierdzie na pokolenia (por. Łk 1,50) - na twoje pokolenie także. Ty tego też doświadczasz i powtórz za psalmistą: To zaś, co Pan postanowił, trwa na wieczne czasy, z pokolenia na pokolenie - pragnienia Jego serca. (Ps 33,11). Chodzi także o zdobycie twojego serca. Święty Paweł określił Boga jako Ojca miłosierdzia i Boga wszelkiej pociechy (2 Kor 1,3). On pocieszy i Twoje serce. Zranione i ciągle kochające Najbardziej czytelnym znakiem miłosiernego Boga jest Serce Jego Syna, Serce otwarte dla nas na krzyżu. Jezus podczas swej misji zbawczej tyle razy ukazywał swoją miłosierną miłość - szczególnie wobec człowieka biednego, chorego na duszy i ciele, wobec grzesznika. Dobrze znasz takie sceny z Ewangelii. Pomyśl o nich. Święty Jan na ostatnich stronica swej Ewangelii pokazuje ci żołnierza rzymskiego, przebijającego bok Jezusa (J 19,34) i zaświadcza z mocą, że widział wypływającą z Serca krew i wodę - symbol naszej komunii z Chrystusem tj. Sakrament Eucharystii i Sakrament Chrztu Świętego. Chyba teraz bardziej odkryłeś, że Serce Jezusa jest tym najbardziej intymnym zaproszeniem do jedności twego serca z Jego Sercem. Medytując o Sercu Jezusa, miej to w pamięci, i oby z Jego hojnej łaski rozgrzało się twoje serce oraz opromieniło dobrocią całe twoje życie, a wówczas spełnią się na tobie słowa psalmu: Serce w mym wnętrzu rozgorzało; gdy rozważałem, zapłonął w nim ogień: język mój przemówił. (Ps 39,4). Na zakończenie gorąco proś o wstawiennictwo Świętych w niebie: Bernarda, Gertrudę, Małgorzatę Marię, Klaudiusza, abyś za ich wstawiennictwem zapłonął gorliwością w oddawaniu czci Sercu Jezusa. Czy już wiesz, że nie możesz żyć, jakbyś nie miał kochającego serca? Byłbyś tragicznie biedny. Masz Ewangelię św. Jana, która świadczy o miłości Serca Jezusa, więc korzystaj z niej i wpisz w twoje życie prawdę, że Bóg jest Miłością. Od ciebie też zależy, jakich Jezus ma i będzie miał uczniów w nowym wieku, jaki będzie los rodzin i wiek następny. A ty przecież poznałeś i uwierzyłeś Miłości, jaką Bóg ma ku ludziom.

serce jezusa dobroci i miłości pełne